(1931, İstanbul – 2018, Paris)
Albert Bitran, 20. yüzyılın ikinci yarısında Paris merkezli modernist üretim içinde konumlanan, geometrik yapı ile lirik anlatımı bir araya getiren özgün bir sanat pratiği geliştirmiştir. İstanbul’da doğan sanatçı, 1949’da mimarlık eğitimi için gittiği Paris’te bu yönelimini terk ederek tamamen resme odaklanır.
Paris’te oluşan uluslararası sanat çevresi içinde, École de Paris bağlamında üretim yapan Bitran, erken döneminde geometrik soyutlama üzerinden kurduğu dili, zamanla daha akışkan ve sezgisel bir yüzeye taşır. Renk, doku ve katman ilişkileri üzerinden ilerleyen bu yaklaşım, figüratif çağrışımların soyut yapı içinde eridiği bir görsel alan yaratır.
1951’de Galerie Arnaud’da açtığı ilk sergiyle birlikte uluslararası sanat sahnesine dahil olan sanatçı, Salon des Réalités Nouvelles ve Salon de Mai gibi önemli platformlarda yer alır. Eserleri Centre Pompidou ve Paris Modern Sanatlar Müzesi başta olmak üzere birçok uluslararası koleksiyona girer.
Bitran’ın pratiği, yalnızca resimle sınırlı kalmaz; heykel ve seramik alanlarına da yayılan üretimi, malzeme ve yüzeyle kurduğu deneysel ilişkiyi genişletir. Bu çok yönlü yaklaşım, sanatçının modernizm içinde sabit bir üslup yerine, süreklilik içinde dönüşen bir ifade alanı kurduğunu gösterir.
Paris’te yaşayan ve üreten sanatçı, 2018 yılında aynı şehirde hayatını kaybeder. Bitran’ın üretimi, yapı ile sezgi, kontrol ile akış arasında kurduğu dengede, zamansız bir soyut dil olarak varlığını sürdürür.